| تبليغات | X |
<-PostContent->
نوشته شده توسط <-PostAuthor-> در <-PostDate-> ساعت <-PostTime-> موضوع <-PostCategory-> | لینک ثابت
آخرین نوشته ها
درباره وبلاگ
<-BlogAbout->
فهرست اصلی
نویسندگان
آرشیو موضوعی
دوستان
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY
<-BlogCustomHtml->
دوستان گرامی : این وبلاگ غیر فعال می باشد . از این پس مطالب مرا در "هنگا http://nahidarjooni.blogfa.com/" بخوانید . با سپاس از مهرتان ..
"از شعرهای منتشر شده ام"
می توانی حرف بزنی
برای هر کسی دست تکان دهی
دست بدهی به هر کس
که دوستت ندارد مثل من
به گنجشک ها بیشتر از من فکر کنی
به من دورتر از مرگ
گوشی ات پر از اسم هایی باشد که من نیستم
همیشه پس از صدایم عذر بیاوری
به جایم نیاوری هیچوقت
بخندی که روبرویت نیستم
خط بزنی لب هایم را
از روزهایی که بوسیده ای
از من کنار تر بکشی
خودت را
جمع کنی
پشت توری که عروس می شدم
پشت گوش بیاندازی حرف هایت را
موهایم را که توی صورتت بود
بالا بیاندازی قرص های فراموشی مرا
آب را
ودکمه های هماغوشی ام را
اصلا فراموش کنی نوشیدنم را
مثل شیر مادرت حرامم کنی
توی چهار خانه ای که پیراهن تو نیست
توی خانه ای که
هم خانه ام نیستی !
كسي از شنبه ها يمان عكس نمي گيرد
از نگاه هاي شرقي مان در غروب اردوگاه
و زن هايي كه مي دانند وطن
آواز مرده اي ست كه برنمي گردد!
ما شناسنامه هايمان را برداشته ايم
با ترس هايمان كه بزرگ ترند!
كسي از ما با چشم هاي بادامي اش گريه مي كند
كسي از ما با چشم هاي درشت
من با چشم هاي جنگ زده ام
پرت مي شوم
به حاشيه ي خبرها
وفكر مي كنم شيمياي شده اند شعرهاي ام
وحنجره اي كه با آن بغض مي كنم
مرا به دريا بياندازيد
مي خواهم خوراك كوسه ها بشود صبوري ام
وتصويرهايي از حلبچه
كه خوراك روزنامه هاي وطنم شد!
حالا ما
به تمام زبان هاي زنده ي دنيا
گريه مي كنيم ....
مرا به دريا بياندازيد
مي خواهم با ماهي سياه كوچكي
كه توي كودكي ام بود
حرف بزنم!
وترجمه ی این شعر از شاعر گرامی آقای شعیب میرزایی
گۆرانیێکی مردوو که ناگه ڕێته وه
که سێ له شه ممه کانمان عه کسێ ناگرێ
له ته ماشا رۆژ هه ڵاتیه کانمان
له ئێواره ی ئوردووگا و
ئه و ژنانانه ی که ده زانن
نیشتمان گۆرانیێکی مردووه و ناگه ڕێته وه !
ئێمه ناسنامه کانمان هه ڵگرتووه
له گه ڵ هه راسه کانمان دا
که گه وره ترن!
یه کێ له ئێمه به چاوه بادامیه کانیه وه ئه گری
یه کێ به چاوه ئه ستووره کانیه وه و
من به چاوه شه ڕاژۆکانمه وه
په رت ئه کرێمه په ڕاوێزی هه واڵه کانه وه و
وا ئه زانم کیمیاوی بوونه شیعره کانم
و ئه و قوڕگه ی که ئه وناقی پێ ده که م
بمخه نه زه ریاوه
ئه مه وێ خۆڕاگریم ببێته خۆ راکی سه ماسیه کان و
وێنه گه لێ له حه له بجه
که بوونه بژێوی رۆژنامه کانی نیشتمانم !
ئێسته ئێمه
به ته واوی زمانه زیندووه کانی دنیا
ئه گرین
بمخه نه زه ریاوه
ئه مه وێ له گه ڵ
ئه و ماسیه چکۆله ره شه ی
که له منداڵیمدا بوو
بدوێم !
وبخوانید ویژه ی یلدا را در چراغ های رابطه